Nowe ramy prawne
Dekret królewski 316/2026 z dnia 14 kwietnia (opublikowany w BOE 15 kwietnia i obowiązujący od 16 kwietnia 2026 r.) wprowadza nadzwyczajną regularyzację w ramach rozporządzenia o cudzoziemcach, poprzez dwa nowe przepisy dodatkowe. Istotny w tym kontekście jest dwudziesty pierwszy przepis dodatkowy, który umożliwia składanie wniosków o zezwolenie na pobyt z przyczyn wyjątkowych („nadzwyczajne arraigo”) do dnia 30 czerwca 2026 r.
Dla kogo jest ta ścieżka
Przydatność dla niektórych obywateli brytyjskich jest szczególnie wyraźna. Mamy na myśli osoby, które faktycznie zamieszkiwały w Hiszpanii przed 31 grudnia 2020 r., lecz nie udokumentowały swojej sytuacji na podstawie umowy o wystąpieniu, zwykle dlatego, że w tamtym czasie nie spełniały wymogów prawa UE, takich jak ubezpieczenie zdrowotne lub dowód wystarczających środków ekonomicznych. Dla tej grupy, pozostawionej poza ścieżką umowy o wystąpieniu i bez realnego dostępu do reżimu ogólnego, ta regularyzacja stanowi w praktyce pierwszą realną drogę wejścia.
Wymogi
Procedura opiera się na kilku wymogach, które należy rozpatrywać łącznie.
Identyfikacja
Identyfikacja jest prosta: wystarczy pełny paszport, ważny lub nieważny. Legalny wjazd i wcześniejsza wiza nie są wymagane.
Dowód zamieszkania
Zamieszkanie w Hiszpanii jest sednem sprawy i wymaga dwóch odrębnych dowodów: obecności w Hiszpanii przed 1 stycznia 2026 r. oraz nieprzerwanego pobytu w ciągu pięciu miesięcy bezpośrednio poprzedzających złożenie wniosku. Dopuszczalny jest każdy prawnie ważny środek dowodowy, lecz w praktyce organy poszukują spójności dokumentacyjnej: historyczne zaświadczenia padrón, akt własności lub umowa najmu, pokwitowania IBI, rachunki za media na nazwisko wnioskodawcy, wyciągi bankowe, dokumentacja medyczna. Samo zameldowanie w padrón nie wystarcza.
Zaświadczenie o niekaralności i zamknięcie innych postępowań
Dwa wymogi ogólne zasługują na szczególną uwagę. Pierwszym jest zaświadczenie o niekaralności ze Zjednoczonego Królestwa (ACRO), które musi zostać opatrzone apostille i przetłumaczone; jego uzyskanie może zająć kilka tygodni, dlatego rozsądnie jest rozpocząć wcześnie. Drugim jest brak innych toczących się postępowań imigracyjnych: wśród brytyjskich wnioskodawców często spotyka się wnioski oczekujące lub zaskarżone na podstawie umowy o wystąpieniu, a te należy wycofać przed złożeniem wniosku, ponieważ samo ich istnienie blokuje dostęp do tej ścieżki.
Przesłanki alternatywne
Wnioskodawcy muszą ponadto spełniać co najmniej jedną z trzech przesłanek alternatywnych: związek zawodowy (praca w Hiszpanii albo wykazanie zamiaru jej podjęcia, czy to poprzez ofertę pracy, czy oświadczenie o prowadzeniu działalności na własny rachunek), związek rodzinny (zamieszkiwanie w Hiszpanii z małoletnimi dziećmi, dorosłymi na utrzymaniu lub bezpośrednimi wstępnymi pierwszego stopnia) lub sytuację szczególnej wrażliwości społecznej poświadczoną przez właściwy organ lub uprawniony podmiot trzeciego sektora.
Proces składania wniosku
Wniosek można złożyć online lub osobiście. Od momentu przyjęcia do rozpatrzenia wnioskodawca jest tymczasowo uprawniony do pracy, co stanowi istotną przewagę w porównaniu z innymi ścieżkami imigracyjnymi. Termin rozstrzygnięcia wynosi trzy miesiące, po którego upływie milczenie uznaje się za odmowę. Zezwolenie jest ważne przez jeden rok i przed jego wygaśnięciem musi zostać przekształcone w reżim zwykły. Jest to droga wejścia do systemu, a nie rozwiązanie trwałe.
Przygotowanie czyni różnicę
W praktyce różnica między sprawą realną a nierealną tkwi w przygotowaniu. Dla obywateli brytyjskich w tej sytuacji problemem rzadko jest dopasowanie prawne; jest nim dowód: właściwe udokumentowanie pobytu, uzyskanie zaświadczenia o niekaralności w odpowiednim czasie oraz sprawdzenie, że nie toczą się żadne inne postępowania.
Konsekwencje podatkowe
Warto również pamiętać, że regularyzacja może mieć istotne konsekwencje podatkowe. Zmiana statusu administracyjnego wraz z ciągłym legalnym pobytem w Hiszpanii wpływa na rezydencję podatkową, a tym samym na obowiązek deklarowania dochodów ogólnoświatowych, obowiązek sprawozdawczy w zakresie aktywów za granicą (dawny formularz 720) oraz inne obowiązki informacyjne. Przed złożeniem wniosku wnioskodawcy powinni omówić to z doradcą podatkowym.
Recent Comments